***

Cześć,
Święta, święta i po świętach.
Bardzo dobrze spędziłam ten czas. Niczego nie udając, jedząc, śpiąc, oglądając film za filmem. Potrzebujecie jakiejś magii? Bo dla mnie to jest magiczne, że mogłam robić co chcę, mogłam odpocząć i przemyśleć wszystko. Absolutnie wszystko!
Mój kolejny przełom w życiu.
Skasowałam facebooka. Nie chcę tego traktować jako wyczyn i nie karzę nikomu wręczać mi medalu za odwagę, ale wreszcie usunęłam ten syf, który mnie pogrążał w próżności i nicości. Wystarczy, że uzewnętrzniam się na tymże blogu. Nie chcę nikomu niczego udowadniać, chcę być sobą. Zwariowałam? Może. Chciałabym, żeby każdy zastanowił się nad sobą i zapytał do czego dąży. Czy podoba mu się fejsbukowe życie?
Mi się nie podobało. Chcę inaczej wykorzystać ten czas, który bym zmarnowała na patrzenie na zdjęcia obcych ludzi, czytanie ich postów, dodanych na tablicę teledysków. Obcych, bo ich nie znam. Pewnie mi się wydawało, że ich znam. Przecież wiem jakiej muzyki słucha i jakich filmów i jakie zdjęcia na kwejku mu się podobają. Gówno prawda, nic nie wiemy o tych ludziach, są obcy. Czy nie lepiej wyjść na spacer, porozmawiać w 4 oczy? Nasza generacja jest taka ograniczona, duszę się. Czy ja popadam w obłęd? To nie są moje czasy, urodziłam się w złym wieku. Ten przełom w ewolucji mnie przerasta. Nigdy nie czułam takiego bólu, że nie wiem gdzie moje miejsce. A co jest najgorsze? Że ja nic nie mogę z tym zrobić.
Czy istnieje takie coś jak wycofanie się z internetu? Boże, właśnie się nie da! To uzależnienie. Bezlitosne, wirtualne życie.


Kto w ogóle czyta te moje farmazony? ;)

edit: wróciłam jednak do fejsa.